การไปเชียงรายครั้งนี้จะเรียกว่าไปเที่ยวก็คงจะไม่ใช่
แต่เพราะว่ามีการเลี้ยงส่งรองอธิบดีแม่ซึ่งทำงานอยู่ใต้บังคับบัญชา
จึงต้องตามไปด้วยพร้อมกับหัวหน้าเขตต่างๆจากหลายจังหวัดทั่วประเทศ
นั่งเครื่องใช้เวลาชั่วโมงกว่า คนไม่เยอะเลยนั่งกระจายได้ตามใจชอบ
อากาศไม่ค่อยดีเท่าไหร่ฝนตกตลอด ตกหลุมอากาศเป็นระยะ
จำได้ว่าตอนที่ไปแม่ฮ่องสอนนั่งครื่องบินเล็กก็อารมณ์ประมาณนี้ใกล้เคียงกัน
ถึงเชียงรายสามทุ่มกว่า ..อากาศปรกติ ฝนไม่ตก
น้าจรนี่เห็นตั้งแต่ฉันตัวเล็กๆวิ่งเล่นอยู่ที่ทำงานแม่ตอนย้ายไปแม่ฮ่องสอนใหม่ๆ
เดี๋ยวนี้น้าจรย้ายมาทำงานอยู่ที่เชียงรายแต่งงานมีลูก 2 คน เวลามันผ่านไปเร็วจริง
ระหว่างทางจากสนามบินไปโรงแรม ฝนตกปรอยๆ
คืนนี้นอนที่โรงแรมวังคำในตัวเมืองเพราะอีกที่ที่มีงานยังไม่มีใครมา
อยู่ลึกห่างจากตัวจังหวัด 30 กม. น้าจรกลัวสองแม่ลูกจะเหงา
เลยให้พักในเมืองก่อน พรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่
ถึงห้องพักนอนแช่น้ำอุ่น อ่านหนังสือ
ดูหนัง HBD เรื่อง Sin สนุกดีเรื่องนี้ เอาไว้ว่างๆเล่าให้ฟัง
หลับ
......................................................................................................
วันพฤหัส
ประมาณ 9 โมง น้าจรกับแฟนมารับไปวัดร่องขุ่นที่อยากไปนักหนา
วัดยังสร้างไม่เสร็จดีแต่โดยรวมแล้วก็ถือว่าสวยมากนะ
เดินถ่ายรูปไปรอบๆ ดูลายไทย สวยดี เข้าไปไหว้พระกำแพงโบสถ์
ยังเป็นปูนโบกไว้เฉยๆแต่อีกไม่นานคงจะมีรูปสวยๆเข้ามาแทนที่
กำลังจะกลับได้ยินเสียงคุ้นหู อ.เฉลิมชัยกำลังนั่งคุยกับกลุ่มที่มาเที่ยววัดเหมือนกัน
ไปขอถ่ายรูป อาจารย์น่ารักบอกว่าไม่เก๊กนะ เอาแบบธรรมชาติ :)
นั่งรถไปลานทองที่มีงานคืนนี้ ไกลเหมือนกัน
อยู่ในป่าเงียบเชียว ที่นอนก็เป็นกระต๊อบจำลองของขาวเขา
ตอนแรกเห็นพาลคิดไปถึงหนังจักรๆวงศ์ตอนเช้าช่องเจ็ด
ที่ชาวบ้านอยู่กันแบบนี้ ได้บรรยากาศไปอีกแบบนึง
ตอนกลางคืนมีทานข้าว มีการเชิญให้แม่ไปร้องเพลงด้วย
แม่ปัดความรับผิดชอบให้ลูกขึ้นไปร้อง -*- ก็ได้ไม่อาย
เพราะระหว่างกินข้าวนั่นก๊งเหล้าไปด้วยพอกรึ่มๆ
ถ้ากินกับเพื่อนแม่จะไม่ว่าเพราะอยู่ในสายตา
จะต่อหน้าลับหลังก็กินเพียว ไม่เปลืองโค๊กเกรงใจเค้า
เพลงที่เลือกไปร้องมันก็ต้องเป็นเพลงหากิน
เหมาะกับช่วงอำลา ลาจาก '' ด้วยรักและผุพัง ''
ของป้าเบิ๊ดถูกขุดขึ้นมาใช้อีกครั้งหลังจากไม่ได้ร้องมาเป็นหลายปี
คิดถึงตอนงานลอยกระทงที่หัวหิน
ไปปล่อยโคมกับอุ้มกว่าจะขึ้นลุ้นแทบตาย
โคมที่นี่ขึ้นดีมาก ลอยไปเหลือเล็กเท่าดาวบนฟ้า
ท่านรองพูดขึ้นมาว่า..
สุดท้ายเริ่มต้นยังไงก็ต้องจบลงเหมือนกัน !!
จริงที่สุดต่อให้จะแข่งกันเรื่องหน้าที่การงาน
อะไรก็ตามสุดท้ายก็ต้องเกษียนอยู่บ้าน -*-
ขึ้นเครื่อง 10 โมงกว่าหลับ หลับ หลับ
ตอนกลับบ้านขึ้นรถจากดอนเมืองก็หลับ หลับ หลับ
ตื่นมาอัพบล๊อกนี่ล่ะ :)
มีรูปส่วนที่เหลืออยู่ที่ http://bai-bua.deviantart.com/ คลิกที่ แกลลอรี
ถ้ามีเวลาว่างไปดูเล่นๆได้นะคะ
อยากเห็นฉันไม่มีความสุขหรือคะ ?
ขอโทษที่ทำให้คุณผิดหวัง
:)
