2005/Sep/20

เดี๋ยวนี้ EGV ใจดีจริงหนอ
ลดราคา Gold Class เหลือ 200 บาทในวันธรรมดา
ส่วนวันหยุดพี่แกบวกเพิ่มอีก 100 บาท

วันนี้ตอนบ่ายอยากจะหาหนังดูซักเรื่อง
มีแต่เรื่องที่ดูแล้วทั้งนั้นเหลืออยู่เรื่องเดียว
7 - swards แต่ทำไมเข้าแต่ gold class
ขยุกขยิกดูเงินในกระเป๋าเอาวะ 200 ก็สองร้อย

แถวหลังเค้านั่งกันเป็นคู่
พวกไร้คู่อย่างฉันต้องเจียมตัวนั่งแถวสอง
เลือกตรงกลางมีหนุ่มแก่ขนาบซ้าย
พ่อหนุ่มแว่นอยู่ทางขวาถัดไปอีกสองตัว

เก้าอี้ที่โรงนี้จะเรียงติดกันยาว
ถ้าอีกโรงถัดไปจะเว้นห่างสองตัว

คุณข๋า
ไอ้ที่ปรับให้ขายืดมันอยู่ข้างขวา
คลำอยู่นานสองนาน

หลังจากสรรเสริญพระบารมีจบ
ก็ตั้งใจว่าที่ปรับอยู่ทางขวา
พอนั่งลงปุ๊บ ด้วยความเป็นคนถนัดซ้าย
เผลอเอามือไปปรับให้ลุงคนข้างๆ
พอแกนั่งปุ๊บ ไอ้ที่รองขาก็เด้งปั๊บ
แกตกใจ ฉันก็ตกใจ มันเสียงดังตึ๊บ !!
เพราะกดลงไปคาดว่าสุดแรง

คุณลุงหันมาทำตาเบิกโพลงในความมืด
ส่วนฉํนทำหน้าจ๋อยขอโทษขอโพย
ลุงแกบอกไม่เป็นไรอิหนู ลุงหาไม่เจอพอดี

วินาทีนั้นขำก็ขำแต่ไม่กล้าหัวเราะ
กลัวลุงแกด่าเอา เลยอมยิ้มทำเป็นขำ
ตอนกุ๊กไก่สะท้านโลกออกมาเต้นนั่นไง


-*-

พูดถึงเนื้อเรื่องโดยรวม
ถึงจะโดนตัดทอนไปเยอะทำให้ไม่เข้าใจที่มาที่ไป
ก็สนุกได้ในเวลาจำกัด 2 ชั่วโมงกว่า

ที่ฉันขัดใจคือคนให้เสียงภาษาไทย
บางทีมันไม่จำเป็นต้องทำให้ตลกก็ได้
คือฉันกำลังอิน ทำซะหมดอารมณ์
มันก็ตลกแต่ถ้าเป็นหนังพี่โจวซิงฉือ
ค่อยว่ากันอีกที

ฝ่ายผู้ร้ายเขียนหน้าเขียนตาเหมือน ด๊ากไวเด้อ
สงสัยได้รับอิทธิพลมาจาก HLW แหง

สิ่งที่ประทับใจจากเรื่องนี้นอกจากฉากสู้กัน
แขนขาดเลือดสาด เห็นจะไม่พ้นเรื่องเพลงประกอบ
โดยรวมเหมือนจะเน้นที่เครื่องเป่ากับกลอง
มันได้อารมณ์ประจวบเหมาะเวลาสู้กัน

พอถึงตอนต้องเบาต้องเงียบ
ดนตรีก็พอดีกับจังหวะพอดีเชียว

ถึงอย่างไรซะ
ความรักก็มรอิทธิพลทำให้คนเป็นหรือตายได้
ไม่เว้นแม้แต่ในช่วงที่ต้องทำการสู้รบ

หนึ่งในประโยคที่น่าสนใจ
เป็นคำพูดของ พายุไฟ พี่หัวโล้น
หน้าตาจิตหน่อยๆพูดว่า

''ชีวิตอยู่อย่างมีค่าและมีความสุขเพราะได้ลิขิตชีวิตเอง ''

มันเป็นจริงอย่างที่พี่โล้นบอกนะ
จะมีความสุขอย่างแท้จริงต้องเป็นอะไรที่เราได้เลือก
เพราะถ้าคนอื่นเลือกแน่ใจได้อย่างไรว่าเป็นสิ่งที่เราต้องการ


พรุ่งนี้เดินทางไปกระบี่ (ไม่เดียวดาย )
เพราะไปกับแม่ -*- ถ้าฝนไม่ตกก็ดี
จะได้ถ่ายรูปท้องฟ้าสวยๆมาบ้าง
เบื่อท้องฟ้าในกทม. ขมุกขมัวเหลือเกิน


* เอาของเก่ามาหากินต่อไป >_<

* เฮ้อ !!

RoboCounter: free web counter

2005/Sep/19

มาแจ้งข่าวย้ายที่ใหม่อีกครั้ง
หวังว่าคงจะไม่ย้ายไปไหนอีกแล้ว

ขอบคุณ exteen ที่เอื้อเฟื้อเนื้อที
ให้เขียนเรื่องไร้สาระอยู่หลายวันทีเดียว


:)


แต่ยังแวะเวียนมาอ่านอย่างสม่ำเสมอ
ขอบคุณค่ะ

http://pandora.diaryis.com/

* อัพสองที่แล้วกันนะ ><

* ใครจะเอารบกวนลงเมล์ไว้นะคะ

จะพยายามส่งให้ได้เยอะที่สุด :)

2005/Sep/18

10 ปีคุณว่านานมั๊ยคะ ?

สำหรับฉันมันนานมากพอทีจะลืมเรื่องราวที่เจ็บปวด
และอาจจะทำให้หลงลืมใครบางคนหล่นหายไปในห้วงเวลา
มีคนอยู่กลุ่มหนึ่งที่แม้ผ่านไปกี่ปีกี่พันวันก็ยังคงจดจำเรื่องราวดีๆได้เสมอ

นั่นคือ '' เพื่อน '' เพื่อนที่เป็นเพื่อนแท้อย่างแท้จริง
ถึงแม้ว่าตลอด 10 ปีที่ผ่านมาจะโทรหากันไม่ถึง 5 ครั้ง
และในแต่ละครั้งที่โทรหากันโดยบังเอิญที่อีกฝ่ายกำลังไม่สบายใจ

กลุ่มฉันมี 5 คนเป็น 5 สาวที่แสบที่สุดตั้งแต่ ม.4- ม.6
คนภายนอกมักจะมองว่ากลุ่มหลังห้องไม่เรียนหนังสือ เอาแต่เล่น
แฟนเยอะ โดนทำโทษประจำ เข้าห้องฝ่ายปกครองเป็นว่าเล่น

พอจบ ม.6 ก็แยกกันไปคนละทาง
1 ในเพื่อนสุดที่รักไปอเมริกาตั้งแต่ 10 ปีที่แล้ว
ไม่ได้คุยกันแต่ได้รับรู้ข่าวคราวว่าสบายดี
ส่วนอีกสองคนยังคุยกันประปรายแต่ไม่ได้เจอกัน
แต่อีกหนึ่งคนหายสาปสูญไปอย่างไร้ร่องรอย
จนป่านนี้ก็ไม่รู้ไปอยู่ส่วนไหนของโลก

10 ปีแล้ว !!
ผ่านไปเร็วเหมือนโกหก

นัดเจอกันที่คอนราจกับแก้วเพื่อนสาวที่ไปอยู่เมกา
กลับมาไม่ได้มาตัวคนเดียว พาแฟนมาด้วยชื่อไมเคิล
พูดน้อยยิ้มอย่างเดียว คุยกันกรี๊ดกร๊าดมาก

กุ้งยังเหมือนเดิม นกจากที่เคยผอม 47 ก็กลายมาเป็น 60
แก้วจาก 37 ก็กลายมาเป็น 55 ดีใจที่เพื่อนเลี่อนน้ำหนักมาเท่ากันหมด
เพราะแต่ก่อนมีแต่ฉันที่อ้วนอยู่คนเดียว :D

ตั้งใจจะพาไมเคิลไปดูอะไรไทยเลือกเมืองโบราณใกล้ๆนี่เอง
แต่ทำไมใจร้ายนะ ถ้าคนต่างชาติคิด 300 บาทคนไทย 100 เดียว
ถ่ายรูปโน่นนี่ไปเรื่อยเปื่อย ไมเคิลชอบศิลปะของไทย
ชอบไปวัดเห็นถ่ายรูปตลอดเลย แซวกันไปตลอดทาง

แรกๆก็ฟิตลงเกือบทุกจุด หลังๆเริ่มเมื่อยอยากลงตงไหนให้ไมเคิลบอก
เพราะสาวๆร้อนกันหมด ที่โบ๊ะหน้ามาเมื่อเข้าละลายหายไปกับเหงื่อหมดละ


ออกจากเมืองโบราณไปไหนกันดีคิดไม่ออก
เพราะอยากจะไปสวนลุมไนท์ให้ซื้อของเพราะของไทยเยอะ
สรุปได้ว่าไปนวดกันเถอะ นกบอกว่ามีร้านนึงแถวรัชโยธิน
ไม่แพงด้วย ตกลงว่าไปก็ไป

ในรถก็เล่าเรื่องราวชีวิตว่าของใครเป็นยังไงบ้าง
มีอะไรเกิดขึ้นในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา หลายเรื่องที่ทำเอาน้ำตาคลอ
สงสารเพื่อนไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ผู้ชายแม่งเหี้ย

ร้านสีม่วงๆจำชื่อร้านไม่ได้แล้วแต่นวดไทย 2 ชั่วโมง 350 บาทเอง
เวลานวดนี่กดเส้นเน้นๆ เจ็บแต่ก็สบายหลับ - *-
แอบไปดูไมเคิลนอนยิ้ม สงสัยจะชอบนวด แก้วบอกว่าที่เมืองนอกแพงมาก
นวดไม่ดีเหมือนเมืองไทย ก่อนกลับสงสัยจะต้องพามาอีกที

ตอนเย็นไปกินข้าวที่ร้าน กินลม-ชมสะพาน กรี๊ดกร๊าดคุยกันฮามาก
ไทยมั่งอังกฤษบ้างให้มั่วตั้วไปหมด เวลาแบบนี้ไม่รู้จะกลับมาอีกเมื่อไหร่
เพราะแก้วไม่มีแผนว่าอีกกี่ปีจะกลับมาเพราะกลับมาก็ต้องใช้เงินเยอะ
ไหนจะทำงานค่าโน่นนี่ ตกลงกันว่าอีก 10 ปีถ้าไม่มาหาจะบินตามกันไป

กินเสร็จไปเดินย่อยสวนลุมไนท์ของเยอะมาก
ดูโน่นนี่ไปเรื่อยเปื่อย ร้อนอ้าวฝนด้วย

แยกย้ายกันกลับบ้านเอาไว้เจอกันใหม่
เพราะอยู่ถึงวันเกิดฉันโน่นเดือนตุลา
ตอนนี้ปล่อยให้เที่ยวทั่วไทยก่อนกลับค่อยว่ากัน


หนังเรื่อง bewitched หนุกดีนะ :)

รูปพอหอมปากหอมคอ*